✍️ കെ. എം. രാജൻ മീമാംസക്
മഹർഷി ദയാനന്ദസരസ്വതിയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ ശ്രീരാമന് ശേഷം ലോകം കണ്ട ഏറ്റവും വിശിഷ്ടനായ മഹാപുരുഷനാണ് യോഗേശ്വരനായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തിത്വം വെറും മതപരമായ വിശ്വാസത്തിന്റെ വിഷയമല്ല; മറിച്ച് നീതി, യോഗാഭ്യാസം, പരാക്രമം, വിദ്യ, കർത്തവ്യം, സൗഹൃദം, രാഷ്ട്രഹിതം, ധർമ്മസംരക്ഷണം എന്നിവയ്ക്ക് പ്രചോദനമാണ്.
- മഹർഷി ദയാനന്ദ സരസ്വതി സത്യാർത്ഥപ്രകാശത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം സമുല്ലാസത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ സ്വഭാവത്തെ വളരെ വ്യക്തമായി വിലയിരുത്തുന്നു. അദ്ദേഹം പറയുന്നു: “ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ചരിത്രം മഹാഭാരതത്തിൽ അത്യുത്തമമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളും കർമ്മങ്ങളും സ്വഭാവവും ആപ്തപുരുഷന്മാരുടേതിന് സമാനമാണ്.”
മഹർഷി തുടർന്നും പറയുന്നു: മഹാഭാരതത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജനനം മുതൽ മരണം വരെയുള്ള ജീവിതത്തിൽ അധാർമികമായ പ്രവർത്തനങ്ങളൊന്നും കാണുന്നില്ല. പിന്നീട് രൂപപ്പെട്ട പൗരാണിക കഥകളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിന് മേൽ ചുമത്തപ്പെട്ട കുറ്റങ്ങൾ അദ്ദേഹം അംഗീകരിക്കുന്നില്ല.
അതായത്, മഹർഷി ദയാനന്ദന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഈശ്വരന്റെ അവതാരമെന്ന നിലയിൽ മാത്രം ആരാധിക്കപ്പെടേണ്ട വ്യക്തിയല്ല; മറിച്ച് ഗുണങ്ങളും കർമ്മങ്ങളും സ്വഭാവവും അനുകരിക്കാവുന്ന മഹാപുരുഷനും ആപ്തപുരുഷനുമാണ്.
2. യോഗേശ്വര ശ്രീകൃഷ്ണൻ
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ വ്യക്തിത്വം അദ്ദേഹത്തിന്റെ യോഗിയും കർമ്മയോഗിയുമായ രൂപത്തിലാണ് കാണുന്നത്. കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ അർജുനൻ മോഹത്തിലും വിഷാദത്തിലും അകപ്പെട്ട് തന്റെ കർത്തവ്യത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ ശ്രീകൃഷ്ണൻ അദ്ദേഹത്തോട് പലായനത്തിന്റെ മാർഗമല്ല, ജ്ഞാനം, വിവേകം, ആത്മനിയന്ത്രണം, കർത്തവ്യകർമ്മം എന്നിവയുടെ മാർഗമാണ് ഉപദേശിക്കുന്നത്.
ഗീതയിൽ അദ്ദേഹം ആസക്തിയില്ലാതെ കർമ്മം ചെയ്യാനുള്ള സിദ്ധാന്തം നൽകുന്നു:
“യോഗസ്ഥഃ കുരു കർമാണി സങ്ഗം ത്യക്ത്വാ ധനഞ്ജയ।”
അർത്ഥം: “ഹേ ധനഞ്ജയാ! യോഗത്തിൽ സ്ഥിതനായി, ആസക്തി ഉപേക്ഷിച്ച് കർമ്മം ചെയ്യുക.”
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ യോഗം ലോകം ഉപേക്ഷിക്കുന്ന യോഗമല്ല. കർത്തവ്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കുന്നതിനിടയിൽ ആത്മനിയന്ത്രണം പാലിക്കുന്ന യോഗമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിൽ നീതിയും ആത്മീയതയും, ജ്ഞാനവും കർമ്മവും, ശാന്തിയും പരാക്രമവും അത്ഭുതകരമായി സമന്വയിച്ചിരിക്കുന്നു.
- നയതന്ത്രജ്ഞനായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ.
മഹാഭാരതത്തിലെ ശ്രീകൃഷ്ണൻ യുദ്ധഭൂമിയിലെ യോദ്ധാവ് മാത്രമല്ല; വളരെ കഴിവുള്ള നയതന്ത്രജ്ഞനുമാണ്. അദ്ദേഹം സാഹചര്യങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കുകയും വ്യക്തികളുടെ സ്വഭാവം തിരിച്ചറിയുകയും രാഷ്ട്രഹിതത്തിനായി ഉചിതമായ തന്ത്രങ്ങൾ ആവിഷ്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ജരാസന്ധന്റെ കാര്യത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണൻ സാഹചര്യം വിശകലനം ചെയ്ത് ഭീമനും അർജുനനും ഒപ്പം ചേർന്ന് പദ്ധതി തയ്യാറാക്കി. മഹാഭാരതത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകളിൽ നീതി, ശക്തി, വിജയം എന്നിവ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വ്യക്തമായി കാണാം.
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ നയം വ്യക്തിപരമായ സ്വാർത്ഥതയ്ക്കുവേണ്ടിയല്ല; ധർമ്മത്തിന്റെയും സമൂഹത്തിന്റെയും സംരക്ഷണത്തിനുവേണ്ടിയാണ്.
നയം എന്നത് വഞ്ചനയല്ല; സമയം, സാഹചര്യം, ലക്ഷ്യം എന്നിവ മനസ്സിലാക്കി ധർമ്മാനുസൃതമായ തീരുമാനം എടുക്കുന്നതാണ് നയം എന്നാണ് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്.
- ഗീതോപദേശകനായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ.
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ചരിത്രസംഭാവനയാണ് അർജുനന് നൽകിയ ഭഗവദ്ഗീതാ ഉപദേശം.
കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധഭൂമിയിൽ സ്വന്തം ബന്ധുക്കളെ കണ്ട അർജുനൻ വിഷാദത്തിലായി. അപ്പോൾ ശ്രീകൃഷ്ണൻ അദ്ദേഹത്തിന് ആത്മജ്ഞാനം, കർമ്മസിദ്ധാന്തം, ജ്ഞാനയോഗം, കർമ്മയോഗം, ധ്യാനയോഗം, ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണം, സമത്വം, സ്വധർമ്മം, ത്യാഗം, വൈരാഗ്യം എന്നിവ ഉപദേശിച്ചു.
ഗീതയുടെ പ്രധാന സന്ദേശം മനുഷ്യനെ മോഹത്തിൽ നിന്ന് വിവേകത്തിലേക്കും നിഷ്ക്രിയതയിൽ നിന്ന് കർത്തവ്യത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ട് ശ്രീകൃഷ്ണൻ അർജുനന്റെ സാരഥി മാത്രമല്ല; അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാർഗദർശിയും ജീവിതഗുരുവുമായിരുന്നു.
5. ഈശ്വരോപാസകനായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ
വൈദിക ദൃഷ്ടിയിൽ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യം ഈശ്വരൻ ഏകനാണെന്നും മനുഷ്യൻ ആ പരമേശ്വരനെ തന്നെയാണ് ആരാധിക്കേണ്ടതെന്നും ഉള്ളതാണ്.
മഹാഭാരതത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണൻ പല അവസരങ്ങളിലും ധർമ്മപരമായ കർത്തവ്യങ്ങളോടും ദേവ-ഋഷി പാരമ്പര്യത്തോടും ആദരവ് പുലർത്തുന്നതായി കാണാം. മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ കർത്തവ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് താൻ മുകളിലാണെന്ന രീതിയിൽ അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നില്ല.
ഗീതയിലും യജ്ഞം, സംയമനം, തപസ്സ്, ജ്ഞാനം, കർത്തവ്യം എന്നിവ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങളായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
അതിനാൽ വൈദിക ദൃഷ്ടിയിൽ ശ്രീകൃഷ്ണനെ ഈശ്വരന്റെ അവതാരമായി കാണുന്നതിനേക്കാൾ വിദ്യ, യോഗം, ധർമ്മം എന്നിവയിൽ ജ്ഞാനമുള്ള മഹാപുരുഷനായി മനസ്സിലാക്കുന്നതാണ് കൂടുതൽ യുക്തിസഹം.
6. ഗോക്കളെ മേച്ചു നടന്നിരുന്ന
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ബാല്യകാലത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. മഹാഭാരതത്തിൽ കൃഷ്ണന്റെ ഗോപബന്ധവും ഗോപാലകനായ ജീവിതവും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ പിന്നീട് പുരാണങ്ങളിൽ വികസിച്ച വിപുലമായ ബാലലീലകളെ മഹാഭാരതത്തിലെ കൃഷ്ണചരിത്രവുമായി പൂർണ്ണമായി കൂട്ടിക്കലർത്തുന്നത് ശരിയല്ല.
ഇവിടെ കൃഷ്ണന്റെ ഗോപാലക രൂപത്തെ ഗോപാലനവും ഗ്രാമീണജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കൃഷ്ണന്റെ രൂപമായി കാണണം.
പശുവും കൃഷിയും ഭാരതീയ സമൂഹത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക-സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയുടെ പ്രധാന അടിസ്ഥാനങ്ങളായിരുന്നു. അതിനാൽ ഗോധനത്തിന്റെ സംരക്ഷണവും ഗ്രാമീണ സമൂഹത്തിന്റെ സംരക്ഷണവും കൃഷ്ണന്റെ വിശാലമായ സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്വത്തിന്റെ ഭാഗമായി കാണാം.
- ചക്രധാരിയായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ.
മഹാഭാരതത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണൻ മഹാശൂരനും യുദ്ധതന്ത്രത്തിലെ മഹാനായ ജ്ഞാനിയുമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന ആയുധം സുദർശനചക്രമാണ്. മഹാഭാരതത്തിൽ ചക്രധാരിയായ യോദ്ധാവായ കൃഷ്ണന്റെ വിവിധ സന്ദർഭങ്ങൾ കാണാം.
എന്നാൽ കൃഷ്ണന്റെ മഹത്വം ആയുധം ധരിക്കുന്നതിൽ മാത്രം അല്ല. ആയുധത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം അതിക്രമം നടത്തുക എന്നതല്ല; ധർമ്മത്തെയും നിരപരാധികളെയും സംരക്ഷിക്കുക എന്നതാണ്.
അതിനാൽ ചക്രധാരിയായ കൃഷ്ണൻ ശക്തിയോടൊപ്പം ഉത്തരവാദിത്വവും നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
- കംസനെ വധിച്ച ശ്രീകൃഷ്ണൻ.
മഹാഭാരതത്തിൽ കംസവധം ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജീവിതത്തിലെ പ്രധാന സംഭവമായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. സഭാപർവത്തിൽ കൃഷ്ണൻ തന്നെ കംസനും അനുയായികളും കൊല്ലപ്പെട്ടതായി പറയുന്നു.
കംസൻ ഒരു അതിക്രമിയായ ഭരണാധികാരിയായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യം ഒരു വ്യക്തിയുടെ വധം മാത്രമല്ല; അതിക്രമത്തിനെതിരായ പോരാട്ടത്തിന്റെ പ്രതീകവുമാണ്.
അനീതി അധികാരം കൈവശപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ധർമ്മനിഷ്ഠനായ മനുഷ്യൻ മൗനം പാലിക്കുന്നത് ശരിയല്ല എന്നതാണ് ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ഈ രൂപം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്.
- ശാന്തിദൂതനായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിലെ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതും ചിലപ്പോൾ അവഗണിക്കപ്പെടുന്നതുമായ ഒരു വശമാണ് ശാന്തിക്കായുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രമം.
മഹാഭാരതത്തിലെ ഉദ്യോഗപർവത്തിൽ പാണ്ഡവരും കൗരവരും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം ഒഴിവാക്കാൻ കൃഷ്ണൻ ശ്രമിക്കുന്നു. പാണ്ഡവരുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് വളരെ പരിമിതമായ ആവശ്യം മാത്രമാണ് ഉന്നയിക്കുന്നത്— അഞ്ച് ഗ്രാമങ്ങൾ മാത്രം നൽകിയാലും യുദ്ധം ഒഴിവാക്കാം.
മഹാഭാരതത്തിൽ കൃഷ്ണൻ ഇരു വിഭാഗങ്ങളുടെയും ക്ഷേമമാണ് താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്നും ശാന്തിക്കാണ് മുൻഗണന നൽകുന്നതെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ട് ശ്രീകൃഷ്ണനെ യുദ്ധത്തിന് പ്രേരിപ്പിച്ച വ്യക്തി മാത്രമായി കാണുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തിത്വത്തോട് ചെയ്യുന്ന അനീതിയാണ്. കൃഷ്ണൻ ആദ്യം ശാന്തിയാണ് ആഗ്രഹിച്ചത്; യുദ്ധത്തെ അദ്ദേഹം അവസാന മാർഗമായി മാത്രമാണ് സ്വീകരിച്ചത്.
- ആദർശപുരുഷനായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ.
ശ്രീകൃഷ്ണനെ ആദർശമായി കാണുക എന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് മാത്രം സ്മരിക്കുക എന്നല്ല; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളുക എന്നതാണ്.
ശ്രീകൃഷ്ണനിൽ നിന്ന് നമുക്ക് പഠിക്കാം:
യോഗം — മനസ്സിനെയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെയും നിയന്ത്രിക്കുക.
ജ്ഞാനം — സാഹചര്യങ്ങളെ വിവേകത്തോടെ മനസ്സിലാക്കുക.
കർമ്മം — കർത്തവ്യത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറാതിരിക്കുക.
നയം — ധർമ്മാനുസൃതമായ തന്ത്രം സ്വീകരിക്കുക.
ശൗര്യം — അനീതിക്ക് മുന്നിൽ തലകുനിക്കാതിരിക്കുക.
ശാന്തി — യുദ്ധത്തിന് മുമ്പ് സമാധാനത്തിനായി പൂർണ്ണമായി ശ്രമിക്കുക.
സൗഹൃദം — സുഹൃത്തിന്റെ പ്രതിസന്ധിയിൽ കൂടെ നിൽക്കുക.
രാഷ്ട്രധർമ്മം — വ്യക്തിപരമായ സുഖത്തേക്കാൾ സമൂഹത്തിന്റെ ക്ഷേമത്തിന് പ്രാധാന്യം നൽകുക.
- ആദർശ സുഹൃത്തായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ.
ശ്രീകൃഷ്ണനും അർജുനനും തമ്മിലുള്ള സൗഹൃദം മഹാഭാരതത്തിലെ ഏറ്റവും മഹത്തായ സൗഹൃദങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.
കൃഷ്ണൻ അർജുനന്റെ സുഹൃത്തും മാർഗദർശിയും സാരഥിയുമായിരുന്നു. അർജുനന്റെ ജീവിതത്തിലെ നിർണായക ഘട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹം അയാളെ ഉപേക്ഷിച്ചില്ല.
ഉദ്യോഗപർവത്തിലും കൃഷ്ണനും അർജുനനും തമ്മിലുള്ള പരസ്പര വിശ്വാസത്തിന്റെയും ആഴത്തിലുള്ള ബന്ധത്തിന്റെയും വ്യക്തമായ തെളിവുകൾ കാണാം. മഹാഭാരതത്തിൽ കൃഷ്ണനെ അർജുനനിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കുന്നത് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
യഥാർത്ഥ സൗഹൃദം സന്തോഷത്തിൽ മാത്രം കൂടെ നിൽക്കുന്നതല്ല. പ്രതിസന്ധിയിൽ കൂടെ നിൽക്കുകയും ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ സത്യത്തിന്റെയും കർത്തവ്യത്തിന്റെയും മാർഗം സുഹൃത്തിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ സൗഹൃദം.
- ഏകപത്നീവ്രതനായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ.
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ഗൃഹസ്ഥജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോഴും മഹാഭാരതത്തെയാണ് അടിസ്ഥാനമാക്കേണ്ടത്.
മഹാഭാരതത്തിൽ കൃഷ്ണന്റെ വിവാഹവും ഗൃഹസ്ഥജീവിതവും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തെ വെറും പ്രണയകഥകളിലെ കഥാപാത്രമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ വ്യക്തിത്വത്തെ പരിമിതപ്പെടുത്തുകയും വികലമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഗൃഹസ്ഥജീവിതത്തിൽ ഭാര്യ, കുടുംബം, സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ എന്നിവ നിർവഹിക്കുന്നത് ഭാരതീയ ധർമ്മവ്യവസ്ഥയിൽ പ്രധാനമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
- ശക്തിയുടെയും ശാന്തിയുടെയും അത്ഭുതകരമായ സമന്വയം.
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിൽ അത്ഭുതകരമായ ഒരു സമന്വയം കാണാം.
അദ്ദേഹം ശാന്തിദൂതനും യുദ്ധതന്ത്രത്തിലെ മഹാജ്ഞാനിയും ആണ്.
അദ്ദേഹം യോഗിയും രാഷ്ട്രതന്ത്രജ്ഞനും ആണ്.
അദ്ദേഹം സുഹൃത്തും മാർഗദർശിയും ആണ്.
ധർമ്മോപദേശകനും അതിക്രമത്തിന്റെ നാശത്തിനായി ആയുധം കൈയിലെടുക്കുന്ന വീരനും ആണ്.
ഈ സമന്വയമുള്ള വ്യക്തിത്വമാണ് ശ്രീകൃഷ്ണനെ മഹാഭാരതത്തിലെ മഹാനായ പുരുഷനാക്കുന്നത്.
- മഹർഷി ദയാനന്ദന്റെ കൃഷ്ണദർശനം.
അന്ധഭക്തിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലല്ല, മറിച്ച് ചരിത്രം, സ്വഭാവം, ഗുണം, കർമ്മം എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് അദ്ദേഹം കൃഷ്ണനെ വിലയിരുത്തിയത്.
മഹാഭാരതത്തിൽ കൃഷ്ണന്റെ സ്വഭാവം അത്യുത്തമമാണെന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളും കർമ്മങ്ങളും സ്വഭാവവും ആപ്തപുരുഷന്മാരുടേതിന് സമാനമാണെന്നും മഹർഷിയുടെ നിഗമനമായിരുന്നു.
ഈ ദൃഷ്ടികോണത്തിൽ
കൃഷ്ണനെ ആരാധിക്കുന്നതിനേക്കാൾ പ്രധാനമാണ് കൃഷ്ണന്റെ ഗുണങ്ങൾ സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നത്.
നാം കൃഷ്ണനിൽ നിന്ന് യോഗം പഠിക്കുകയും, അർജുനന് നൽകിയ കർത്തവ്യബോധം സ്വീകരിക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ നയം, സൗഹൃദം, ശാന്തിക്കായുള്ള ശ്രമം എന്നിവ ജീവിതത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളുകയും, അനീതിക്കെതിരെ നിലകൊള്ളാനുള്ള ധൈര്യം നേടുകയും ചെയ്താൽ മാത്രമേ കൃഷ്ണജന്മോത്സവം യഥാർത്ഥത്തിൽ അർത്ഥവത്താകൂ.
(കടപ്പാട് : മഹർഷി ദയാനന്ദ സരസ്വതിയുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളും വ്യാസ മഹാഭാരതവും)
എല്ലാ ധർമ്മപ്രേമികൾക്കും കാറൽമണ്ണ വേദഗുരുകുലത്തിന്റെയും വെള്ളിനേഴിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ലേഖരാം കന്യാഗുരുകുലത്തിന്റെയും സരസ്വതി വിദ്യാനികേതന്റെയും ജന്മാഷ്ടമി ആശംസകൾ നേരുന്നു.
ജന്മാഷ്ടമി ദിനത്തിൽ വേദഗുരുകുലത്തിൽ ഇന്ന് കാലത്ത് 6.30 ന് നടക്കുന്ന വിശേഷാൽ അഗ്നിഹോത്രത്തിൽ താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ലിങ്കിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് പങ്കെടുക്കാവുന്നതാണ്.
🙏
കെ. എം. രാജൻ മീമാംസക്
ആര്യപ്രചാരകൻ & അധിഷ്ഠാതാവ്
വേദഗുരുകുലം, കാറൽമണ്ണ & ലേഖരാം കന്യാഗുരുകുലം, വെള്ളിനേഴി